Porównywanie bonusu bez depozytu z obligacjami skarbowymi wymaga rozdzielenia dwóch różnych kategorii korzyści. Bonus jest zwykle krótkoterminową ofertą promocyjną, obwarowaną regulaminem i warunkami obrotu środkami. Obligacje natomiast są instrumentem dłużnym emitowanym przez państwo, a ich wynik zależy od rodzaju papieru, okresu oszczędzania oraz zmian cen. W obu przypadkach sama kwota widoczna na początku nie mówi jeszcze, ile wyniesie rzeczywisty zysk.
Wartość nominalna a realny wynik
Pierwszym krokiem jest ustalenie wartości nominalnej korzyści. W przypadku bonusu należy sprawdzić, czy środki są wypłacalne od razu, czy trzeba spełnić wymóg obrotu, osiągnąć określony wynik albo zaakceptować limit wypłaty. Jeżeli bonus ma wartość 100 zł, ale jego uzyskanie wymaga wielu transakcji i wiąże się z ryzykiem utraty własnych środków, nie powinien być traktowany jak pewny dochód o wartości 100 zł.
Przy obligacjach trzeba uwzględnić oprocentowanie zapisane w warunkach emisji. Dla papierów stałoprocentowych wynik można oszacować stosunkowo łatwo. W przypadku obligacji zmiennoprocentowych lub indeksowanych inflacją oprocentowanie w kolejnych okresach może zależeć od wskaźnika inflacji oraz ustalonej marży. Kalkulacja powinna obejmować cały czas utrzymywania inwestycji, a nie tylko pierwszy rok.
Inflacja zmienia znaczenie zysku
Zysk nominalny nie jest tym samym co wzrost siły nabywczej. Jeżeli kapitał zwiększył się o 6 proc., lecz ceny w tym samym okresie wzrosły o 5 proc., realny przyrost majątku będzie znacznie niższy niż 6 proc. Do prostego przybliżenia można zastosować wzór: realna stopa zwrotu = (1 + stopa nominalna) / (1 + inflacja) – 1. Przy dokładniejszych obliczeniach warto stosować dane dotyczące inflacji za poszczególne okresy, zwłaszcza przy inwestycjach wieloletnich.
Bonus promocyjny również należy odnieść do czasu. Jednorazowe 100 zł może mieć większą wartość niż niewielki procent odsetek, jeśli bonus jest dostępny bez zamrażania kapitału. Jeżeli jednak środki pozostają niedostępne przez kilka miesięcy, inflacja i koszt alternatywny powinny zostać uwzględnione w ocenie oferty.
Podatek i koszty, które zmniejszają wynik
W Polsce przychody z odsetek i zysków kapitałowych są co do zasady objęte 19-procentowym podatkiem, choć sposób rozliczenia zależy od rodzaju instrumentu i sytuacji podatnika. Przy obligacjach podatek jest zazwyczaj pobierany przy wypłacie odsetek lub wykupie, jednak inwestor powinien sprawdzić aktualne zasady dla konkretnej emisji. W przypadku bonusów znaczenie mają regulamin, charakter świadczenia oraz przepisy odnoszące się do gier lub promocji. Nie każdą kwotę promocyjną można automatycznie traktować tak samo jak odsetki.
Do rachunku należy dodać opłaty za wcześniejszy wykup obligacji, prowizje, koszty przewalutowania oraz ewentualne koszty transferu środków. Przy analizie ofert promocyjnych trzeba sprawdzić minimalną wpłatę, wymagany obrót, ograniczenia wypłaty i konsekwencje rezygnacji. Pomocne może być narzędzie do porównywania parametrów, dlatego bonus bez depozytu warto zestawić z kwotą netto, którą można rzeczywiście wypłacić po spełnieniu wszystkich warunków.
Jak zbudować porównywalną kalkulację
Najbardziej przejrzysta metoda polega na zapisaniu dla obu wariantów tych samych danych: kapitału początkowego, czasu trwania, przewidywanego wyniku nominalnego, podatku, opłat oraz inflacji. Dla bonusa należy dodatkowo określić prawdopodobieństwo spełnienia warunków. Wartość oczekiwana może być niższa od reklamowanej, jeżeli uzyskanie pełnej kwoty zależy od zdarzeń losowych albo trudnych wymogów.
Obligacje zwykle oferują większą przewidywalność i formalnie określone zasady, ale mogą wymagać wieloletniego horyzontu. Bonus bywa prostszy do uzyskania, lecz jego regulamin może ograniczać elastyczność. Ostateczna decyzja powinna wynikać nie tylko z najwyższej kwoty nominalnej, ale również z ryzyka, płynności, obciążeń podatkowych i realnej wartości pieniędzy po uwzględnieniu inflacji.